Genezing

12 mrt 2010 2 reacties

door trea65 inBeter worden

Genezing heeft zijn tijd nodig, tijd die wij onszelf meestal niet gunnen.
Ook ik maak me er schuldig aan, maar sommige genezings processen dwingen je wel om die tijd te nemen.

Ik ben ook zo’n type van, nu heeft het lang genoeg geduurd het moet nu maar over zijn.
Maar helaas gaat dat op het moment even niet op, en trekt mijn lichaam zich niks aan van wat er zich in mijn hoofd afspeelt.
Het volgt volledig zijn eigen plan, af en toe geeft het mij een dagje dat het heel goed gaat, en ik dus niet helemaal moedeloos kan worden.
Maar de volgende dag geeft het zeer duidelijk te kennen dat we wel op de goede weg zitten, maar er vooralsnog niet zijn.

Alleen al het feit om hieraan te moeten toegeven is moeilijk.
Tuurlijk het is niet het einde van de wereld, en er zijn altijd ergere dingen, maar feit is ik kan even niet zoals ik zou willen.En dat valt niet mee.

Niet om dramatisch te doen, maar ik begrijp mensen die na bijv. een hartaanval hun lichaam niet meer vertrouwen ineens een stuk beter.
Ook bij mij speelt het gevoel dat mijn lijf me even in de steek heeft gelaten, en als een donderslag bij heldere hemel ineens zijn hakken in het zand heeft gezet.
De angst om weer die pijn te krijgen is nog wel aanwezig, en zeker het feit dat dit s’nachts gebeurde hielp daar niet aan mee.
Ik slaap normaal altijd bloot, en toen de ambulance zou komen heb ik vlug ergens een nachtpon en onderbroek uit de kast gerukt.
Dit maakte wel dat ik dus de eerste paar dagen dat ik thuis was niet zonder nachtpon durfde te slapen.
Ondertussen doe ik dat wel weer, dus dat geeft wel aan dat die angst ook langzaam een plekje heeft gekregen.

Maar op het gebied van eten is het hetzelfde liedje.
In principe mag ik alles eten van de dokter, volgens hem kom ik er vanzelf wel achter wat wel en niet kan.
Nou inderdaad, gisteravond nam ik 3 lepeltjes chocoladevla, en daar heb ik dus de hele avond en nacht last van gehad.

Koffie, ik durf het niet, moet er niet eens aan denken trouwens heb er geen trek in.
Wat trouwens wel heel typisch is, sinds ik dus zo’n last kreeg van mijn maag, heb ik ineens veel minder hoofdpijn.
Of dat nou komt door geen koffie meer te drinken, of door de maagzuurremmers ik weet het niet.
Maar feit is wel dat ik minder last heb.

Al met al heb ik een hoop tijd om na te denken, en ben tot de slotsom gekomen dat ik best wel veel van mijn lijf hou, en daarom zal proberen om er beter naar te gaan luisteren, en het belangrijkste voor nu tijd nemen om te GENEZEN